گفتگوی آنلاین

كاش...

liveinformation — Mon, 05 Oct 2009 05:23:31 GMT

كاش دست كم نصف ماشيناي اين شهر قبل از پيچيدن راهنما مي زدن.
كاش دست كم نصف چاله چوله هاي اين شهر رو رفع مي كردن.
كاش دست كم از هر يك دقيقه اي كه راستگرد اتوبان كرج به جناح شمال رو مي بستن، سي ثانيه اش رو باز مي ذاشتن.
كاش ...

اما تو دلتنگ نشو.

liveinformation — Tue, 29 Sep 2009 12:51:56 GMT

حتی در غزلهای به یاد تو
از این قافیه تا آن قافیه
دلتنگ تو می شوم

حتی کوتاهترین لحظه ای که
در میانه نگاهم در رخساره تو
چشم بر هم می زنم
دلتنگ تو می شوم

اما تو دلتنگ نشو، رفیق!

و براستي كه داستان زندگي هر آدمي، يكتاست.

liveinformation — Sun, 27 Sep 2009 09:15:18 GMT

از مكانيزم كارمندي و حقوق بگيري كلافه شدم و بسيار خسته.
شديد پيگيري خروج از اين سيستم هستم.
حس قطره هاي باروني رو دارم كه دارن روي شيرووني اي پائين ميان كه قراره به چاه فاضلاب هدايت بشن.
در حاليكه مي تونن روي شاليزار يا پاي درختهاي مثمر بيفتن پائين.
شايد مهمترين اشتباه شغلي ام اين بوده كه از ۱۰۲ فقره كار تجربه دارم اما به قد فهم بز از علف.
كاش فقط از ۲تاش مهارت پيدا مي كردم به قد ماهي تو شنا.
حالام كه ديگه هزينه هاي مستمر و جاري زندگي جرات ريسك و قدرت هنجار شكني رو از آدم سلب مي كنه.
بهرحال لحظه هاي سختي مي تونه آدمو كلافه كنه.
بسيار گوشه گير شدم.
خيلي فكر مي كنم از صبح تا غروب به كاوش منفذي براي عبور از اين فضاي گندابه.

و براستي كه داستان زندگي هر آدمي، يكتاست.

آرد یارانه ای باگت پزها

liveinformation — Tue, 18 Aug 2009 05:53:23 GMT

چه فایده اگر تو می خندی و من همچنان مبهوت نایلون حاوی مرغی هستم که وقتی در دستم می گرفتم، مرغ فروش می گفت ۹۲۰۰ تومن و می بایست می گرفتمش.

چه فایده اگر تو اخم می کنی و من همچنان منگ دوتا باگتی که وقتی می خواستم نایلونش را در دستم بگیرم، فروشنده گفت ۹۰۰ تومن و من دیگر طاقت نیاوردم و تمام کلافگی ترافیک لجن همت را، غرولند خصمانه ای کردم و بر سرش کوبیدم.

چه فایده اگر من و تو احمق باشیم یا نباشیم که تصمیم گیرانمان ما را احمق فرض می کنند و همین کافیست. اصلا کاش احمق بودیم و عاقل فرضمان می کردند، چون اینطوری درد و داغش کمتر میشد. ولی وقتی احمق نیستی و احمق فرضت می کنند، غصه اش مضاعف می شود.

دیشب خبر می گفت با اینکه قرار بود تا شهریور (۴ روز دیگر) باگت پز ها از آرد یارانه ای استفاده کنند، بعضی فانتزی پزها خودسر قیمتها را افزایش داده اند. لذا کمیته نظارت بر باگت پزها در تمام مناطق تشکیل و مستقر شده اند.

دوتا از وزیران زن خواهند بود. هه هه هه هه.

مالیات بر انعام

liveinformation — Thu, 16 Jul 2009 09:16:18 GMT

دیروز و امروز درگیر تسلیم اظهارنامه مالیاتی و چک و چونه های مربوط به اون با سرممیز مالیاتی یا ممیز ارشد مالیاتی (آقای هیبت نظری) بودم بخاطر اینکه دو اظهارنامه باید تکمیل می کردم که یکی اش مال خودم بود و یکی اش هم مال مبشور (مبشور: يعني كسي كه من مباشر او هستم) خيلي محبور شدم جهت كاهش مقدار ريالي ماليات مستقيم تقلا و كسب اطلاعات كنم.

يك نكته خيلي ناجوانمردانه اينه كه معافيت مالياتي از ۸۶ به ۸۷ فقط دويست هزار تومان افزايش پيدا كرده، يعني ۱۳۸۶ معافيت مالياتي بوده دو ميليون و هفتصدو بيست و پنج هزار تومن. ۱۳۸۷ شده دو ميليون و نهصد و چهل هزار تومن.

يك نكته جالب هم اينه كه با عنوانDirect Limited Taxes جستجو كردم و در سايت بنياد يا سازمان دارايي ايالت كاليفرنيا يه اظهار نامه پيدا كردم كه يارو (مودي مالياتي) براي انعام دريافتي اش هم اعلام ماليات كرده بود!

اينجام خيلي با صفاس.

می ستایمت ای بهار.

liveinformation — Mon, 23 Mar 2009 13:06:21 GMT

انگار
تنها بهانه ی خنده های دوباره ای
انگار
یگانه یادگار آن جان پر شراره ای

می ستایمت
تنها بهانه و یگانه یادگار!
ای بهار!

لحظه هاتان پربرکت.

خدائیش دیگه دل و دماغ غصه خوردن و غر زدن هم باقی نمونده.

liveinformation — Wed, 18 Feb 2009 21:54:36 GMT

تازه اول تمام راه های نرفته با تو بود که فهمیدم نفهمیدن تمام یا بخشی از اون چیزایی که زور میزنی برام توضیح بدی مهمترین امتیاز من در کوتاه مدت با تو بودن خواهد بود. سخت گفتن رو بی خیال و حالا بیا بنشین مثل دو تا بچه آدم با هم حرف بزنیم و سنگامونو وابکنیم.
خیلی خوب؛ من فرض می کنم که این رابطه ی نم زده ی من و تو، اصلا از روز اول خشک و گرم و صمیمانه و ... بوده! خوب که چی؟ یعنی حالا که چی؟ حالایی که حداقل فاصله فیزیکی من و تو در کمترین مقدارش از هفت دهم متر کمتر نمیشه، حالا که هیچ پتویی گنجایش جمع جبری جسمانی ما رو با هم دیگه نداره، حالا که هیچ ساحلی و هیچ موجی، شعفی مشترک حتی مصنوعی رو هم در ما ایجاد نمی کنه؟ حالا که چی؟
تو جوابی ندادی.
خستم از تظاهر ایستادگی.
و این معنای کاملیه از زندگی در وضعیت تعلیق روحی.

شرح احوال فوق ابدا به بنده نمی چسبه و نقل مضمونی بود از جر و بحث همسایمون اینا :)
خدائیش دیگه دل و دماغ غصه خوردن و غر زدن هم باقی نمونده.

قرارمون ساعت عشق، کنار دلشوره زدن، کنار دلواپسی و، ترس یه وقت نیومدن.

liveinformation — Wed, 04 Feb 2009 22:27:05 GMT

قرارمون ساعت عشق، کنار دلشوره زدن، کنار دلواپسی و، ترس یه وقت نیومدن.

عجب حکمتی است ...

liveinformation — Wed, 04 Feb 2009 21:37:14 GMT

عجب حکمتی است که بهره شان از خرد به قدر خر است و از ثروت به قدر قارون.
و همین سبب می شود تا شبانگاهان سر آسوده بر بالین بگذارند و روزهای روز، بی درد و خرامان از کوچه های در معرض دید امثال من و تو بگذرند و بدلایل محکم و مستحکمی مثل رکود و تورم هم ککشان نگزد.
فرقشان با من و تو فقط در عنوان مهندس و دکتر است که آن را هم خدا پدر کُردان را بیامرزد، به پشیزی و لجنی کشید که بیا و ببین.
فقط رئوف، میوه فروش کُرد سر کوچه مان است که هنوز نمی داند چرا باید به همه بگوید: «مهندس! چی برات بکشم؟»
راستی رفیق! چرا همیشه رئوف وقتی می گوید «مهندس! چی برات بکشم؟» یک لبخند موذیانه کنج لبش نقش می بندد؟

شالوده ای برای جاودانگی.

liveinformation — Tue, 03 Feb 2009 12:21:18 GMT

داشتم فکر می کردم چه رازی تو بعضی چیزا خوابیده که انگار اونا رو ابدی می کنه. و باز توی اون چیزای رازدار چه عصاره قدرتمندی که شالوده ی این جاودانگی میشه.

یه چیزی شبیه نقش مصرع: «در میان طوفان، هم پیمان با قایقران ها» در ترانه ابدی مرا ببوس...